Oyuncağın Çocuk İçin Önemi

Okul öncesi çağı çocuklarının oynadıkları en tipik oyunlardan birisi de nesne ile oynanan oyunlardır. Burada nesne, uyarıcı görevi görür (Aynal, 2011, s.366). Nesnelerle oynadığı zaman çocuklar onları kendi hedefleri doğrultusunda kurarlar, kendi geliştirdikleri yolu izlerler ve bilişsel ve fiziksel beceri ve strateji birikimlerini geliştirirler (Tepperman, 2007, s. 231). Oyuncak, yalnızca çocuğun birikimlerini geliştirmek ve kendi dünyasını yaratmaya yöneltmekle kalmayıp, anne ve babanın bu farklı yaşama katılmalarını sağlayan bir kapıdır. Beraber oyun oynayan anne-baba ve çocuk arasında, günlük aktiviteler dışında birer iletişim oluşur. Anne ve baba, artık çocuk için birer oyun arkadaşıdır. Bu, birbirlerini daha iyi anlamalarını sağlar. Çünkü çocuk, bebeklerini konuştururken aslında kendi dilini kullanır. Çocuğunu tanımanın dışında oyun, anne ve babaya onu, eğitme olanağı da sağlar. Temel sağlık alışkanlıkları, bu oyunlar aracılığı ile verilir. Tuvalete gidince elini yıkayan bir bebeği konuştururken anne, çocuğa çok daha kolay kabul edilebilir bir mesaj verir (Egemen, Yılmaz ve Akil, 2004, s.41).

Çocukların oyun etkinlikleri ve kullandıkları oyuncaklar, onların çocukluğunun önemli bir parçası olarak görülür. And’a (1974) göre; çocuğun en önemli işi oyun, en önemli aracı ise oyuncaklarıdır. Ancak, çocuğun yaşamında son derece önemli olan oyun ve oyuncaklar; teknolojik gelişmeler sonucunda, günümüzde şekil, biçim, oynanan ortam, oynayacak kişi sayısı ve gerekli araç ve gereçler bakımından değişmeye başlamıştır. Eskiden oynanan oyuncaklar şekil değiştirmeye başlamış ve onların yerini bugün yapbozlar, legolar, uzaktan kumandalı oyuncaklar, robotlar ve bilgisayar oyunları almıştır. Bu oyuncaklar bazı bilişsel gelişimini desteklemesinin yanı sıra çocuğun sosyal gelişimini de olumsuz etkileyebilir (Başal, 2011, s.12). Örneğin bilgisayar oyunları her tür hayalin ve her tür oyunun biçimini önceden belirlemeye başlayan, oynayan kişiye karar verme yetisi bırakmayan nesneler haline gelmeye başlamıştır. Bu oyuncakların bütün işi yaptıkları, çocuğa araştırma, keşfetme ve deneme olanağı sunmadıkları görülen bir gerçektir (Erduran ve Yılmaz, 2015, s. 5).

Bir cevap yazın